Axar.az
یوخاری
19 دکابر 2018


دکترسیّد جواد طباطبائی، زبان ترکی و آذربایجان

آنا صحیفه اخبار فارسی
12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

فیلسوف ما در فراز دیگری می فرماید:

« زبانی که اندیشه ای را بیان نمی کند؛ یعنی، بیان فرهنگی گسترده و پیچیده نیست، حتّی اگر بتواند در برابر زبان مهاجمان مقاومت کند؛ نمی تواند پایدار بماند و اهمیّت پیدا کند. دو زبانی که از آن پس در مرزهای شرقی و غربی ایران پیدا شدند؛ چنین وضعی دارند. بخش مهمّی از ادب زبان اردو، اگر از نوشته های شرعی صرف نظر کنیم، از فراورده های نه چندان جالب ادب فارسی فراهم آمده است. ترکی عثمانی نیز چنین وضعی دارد. اگر چه زبان ترکی به زبان های روم شرقی چیره شد، امّا چون حامل فرهنگ نوشته نبود؛ ناچار با تبدیل شدن به قالب ادب فارسی به زبان امپراتوری عثمانی تبدیل شد. »

عبارت اوّل تا حدودی تکرار مضمون قبلی است، لیکن چون طباطبائی ادّعای خود را با تناقض بزرگی مواجه می بیند با گفتن «نمی تواند اهمیّت پیدا کند.» می کوشد خود را از مخمصه برهاند و عاقلان می دانند که از مخمصه نرسته؛ بلکه رسوایی به بار آورده است. جملۀ «نمی تواند پایدار بماند» را من نمی فهمم. اگر مقاومت کرده و زنده مانده؛ دیگر قید «نمی تواند پایدار بماند» چه معنایی دارد؟ زبان ترکی به معنی اعمّ آن مقاومت کرده، زنده مانده، قلمرو خود را گسترش داده، آثار ادبی متعدّد و ارزشمندی ایجاد کرده و در جهان معاصر چهره هایی جهانی به ادبیّات عالم معرّفی کرده است. اگر اینها بر پایدار ماندن، توسعه یافتن و اهمیّت پیدا کردن دلالت نمی کنند، پس نشانۀ چیستند؟ طباطبائی می فرماید ترکی اهمیّت پیدا نکرده چون من می گویم! گفتۀ مرا می پذیری یا به برهان قاطع دگنگ دست بیازم!!

نکتۀ دیگر این است که ایشان ادبیّات عثمانی و تلویحاً کلّ ادبیّات ترکی را زیر مجموعۀ ادبیّات فارسی دانسته اند. اشتراک مضمونی در میان آثار ادبی اقوام مختلف مسلمان چیزی نیست که کسی منکر آن باشد. حتّی اشتراک در نوع اندیشه و نگرش به دنیا و پدیده ها در میان مسلمین بخصوص بین فارس و ترک که زندگی درهم تنیده ای داشته اند؛ کاملاً قابل باور است. آنچه به بروز این نوع خاص اندیشه در میان اهل قلم ما منجر شده این است که ایشان دستگاه فکری خاصّی برای خود تعریف کرده اند و بر اساس این دستگاه فکری عقیده دارند: هر آنچه از فرهنگ و اندیشه و تمدّن در دست ماست، مال ماست. ـ با صرف نظر کامل از خاستگاه ها و سرچشمه های آن داشته های فرهنگی و تمدّنی ـ هر آنچه اقوامِ قوم و خویش و پیرامونی هم دارند و با ما مشترک است، آنها هم مال ما است و حتماً از ما اقتباس کرده اند!

خیلی جالب است که این قبیل حضرات گاه واژه های عربی رایج در ترکی را نیز دارای منشأ فارسی می دانند و عقیده دارند این واژه ها با وساطت فارسی به ترکی راه پیدا کرده و ترکی از این رهگذر به فارسی مدیون است! این علاقمندی بی انتها به تملّک داشته های دیگران قاعدتاً باید علل روانشناسانۀ خاصّی داشته باشد و نیازمند یک کنکاش کامل است.

تاریخ
2018.11.28 / 13:46
مولف
علی بابازاده
شرح لر
دیگر خبرلر

بیزی ده یاندیردیغینیز کیتابلارلا!! یاندیرین

کشتار دسته جمعی مردم آذربایجان در سال ۱۳۲۵ شمسی

محمّد قزويني زبان ترکی و آذربایجان

انسان از "من" آغاز میشود

چهار برنامه‌ی سخنرانی‌ام در دانشگاه‌ها لغو شده است

ایشان را به همان خراسان شمالی بفرستید

تجلیل از نقاش بزرگ مکتب تبریز "استاد حسین بهزاد "

«جینقیلی قیزیم آدین ندیر؟»

گاف آقای استاندار دیپلمات

فاجعه ۲۱ آزر ۱۳۲۵ و جشن انسان کُشی شوونیسم!

خبر خطّی
 
Axar.az'da reklam Bağla
Reklam
Bize yazin Bağla