Axar.az
یوخاری


مجتبی مینوی ناسیونالیسم فارسی گرا و زبان ترکی

آنا صحیفه اخبار فارسی
12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

مینوی در توصیف آزادی بیان موجود در انگلیس اضافه می کند:

« هر کس هر عقیده ای داشته باشد؛ به او مجال اظهار آن را می دهند و هرگز نژاد و رنگ و قومیّت و ملیّت گوینده را در ردّ و قبول عقیدۀ او دخالت نمی دهند. هنر و معرفت در هر جا یافت شود؛ آن را می گیرند و حقیقت را منحصر به هیچ قوم و ناحیۀ معیّنی نمی دانند. » (تاریخ و فرهنگ، صص ۴۸۵ ـ ۴۸۴)

جاری بودن چنان روال اخلاقی و فرهنگی در انگلیس چندان مستبعد نمی نماید، لیکن مجتبی مینوی و همۀ تحصیل کنندگان در فرنگ و انگلیس می توانند بگویند: چرا با نظام سیاسی وقت کشور خودشان که مجال اظهار نظر را از مردم خود سلب نموده بود؛ همکاری کردند و حقیقت و هنر و معنویّت را از آنِ قوم خود دانستند و با تمام وجود «هنر نزد ایرانیان است و بس» را فریاد زدند و از ایرانیان نیز تنها یک قوم ایرانی را متصّف به این صفت دانستند؟ و یا می توانند بگویند: چرا در کشور خود ترک و عرب و دیگر اقوام غیرفارس ایرانی را از حق اظهار نظر، حقّ دفاع از زبان و داشته های فرهنگی خود، حقّ دفاع از سهم و نقش خود در فرهنگ و تمدّن و تاریخ این کشور ساقط دانسته و برای ایرانی بودن این گروه شرایطی مغایر با قانون و انسانیّت وضع کردند؟!

مینوی در ادامه می نویسد:

« آنچه انگلستان را به اینجا رسانده است، همین بلند نظری و تساهل بوده است که هر حزب و دسته ای در زمان قدرت و تسلّط خود هم به مخالفین خود مجال داده اند که هر چه می خواهند؛ بگویند. به همین علّت بوده است که بتدریج موفّق به این شده اند که مرامهائی را هم که برای ملل دیگر جزء آرزوهای دور و دراز بوده است؛ مجری و معمول دارند. » ( همان ص ۴۸۸) به واقع نویسنده انگلستان را پیشروترین قوم و کشور عالم و کعبۀ آمال و آرزوهای خود می داند. او در مقدّمۀ سخن خود در همین بخش اعتراف می کند که مردم و کشور ایران هم باید همان راه انگلیس را برای رسیدن به ترقّی بپیمایند. در نظر او و هم فکرانش انگلیس و غرب بازاری نیستند که ما آنچه را می خواهیم و لازم داریم از آن اقتباس کنیم، بلکه باید تمامت آن را منهای زبان بپذیریم. پرواضح است که نویسنده و روشنفکری با این درجه از دلباختگی و حسّ مغازله با انگلستان، وقتی در کشور خود عهده دار سکّان هدایت و راهبری کشور گردد؛ تا چه میزان در مقابل انگلیس به عنوان یک کشور مؤثّر در عالم و در مقابل کلیّت غرب تسلیم پذیر و سر به راه عمل می کند. مینوی در زندگی خود بیشتر یک رجل فرهنگی باقی ماند و وارد سیاست به معنای عملی و اجرائی آن نشد، لیکن کسانی که مانند او می اندیشیدند از اواخر قاجار تا سرتاسر پهلوی حل و عقد امور این کشور را در دست های بی کفایت خود داشتند و در نهایت این کشور را هم به جایی نرساندند. تتمّه و رسوب گذاری این اندیشه با وجود پدیدۀ بزرگی به نام انقلاب اسلامی تإثیرگذاری و نفوذ خود را حفظ کرد تا این بار دلباختگان یقه سفید غرب، کار ناتمام دلباختگان فکلی را در سیاست و اقتصاد و اندیشۀ این کشور به سرانجام برسانند.

.

تاریخ
2019.05.11 / 13:08
مولف
علی بابازاده
شرح لر
دیگر خبرلر

ستارخان و عثمانی

حبیب ساسانیان شاعر و شهروند اهل اردبیل به زندان منتقل شد

دریاچه اورمیه به حالت احیا رسید

موزه تاریخی طبیعی اردبیل یکی از مجموعه های نادر گونه های جانوری در کشور

طرح مسئولان مغان برای جلوگیری از درختان

انجمن ادبی شعر شهریار تورکهای رشت برگزار می کند

مجتبی مینوی ناسیونالیسم فارسی گرا و زبان ترکی

هفت گونه از حیات وحش آذربایجان غربی در معرض انقراض است

تاکید بر مرمت و بازسازی دو اثر تاریخی در مراغه

دوره ی آموزش زبان ترکی در دانشگاه پیام نور تبریز

خبر خطّی
 
Axar.az'da reklam Bağla
Reklam
Bize yazin Bağla